SP-raadslid Bert Velthuis droeg deze zondag tijdens het druk bezochte politiek café Prikkelbár een column voor. In zijn column ging Bert dieper in op de Irak-oorlog. Lees hieronder zijn bijdrage. Later volgt nog een verslag en foto’s van deze editie van Prikkelbár.

Ieder land heeft zijn leider die het verdient. Daarom was Saddam de president van Irak en Bush de president van de Verenigde Staten en Balkenende de premier van Nederland. Van de Verenigde Staten weten we inmiddels dat het hen bevalt om via invallen aan te vallen. Ik noem even de belangrijkste invallen om uw geheugen op te frissen: Korea 1950 – Zuid Vietnam 1962 – Grenada 1982 Panama 1989- Irak 1991 – Somalië 1995- Kosovo 1999. Het is een indrukwekkende lijst.

In 2003 vielen de Verenigde Staten en Groot Brittannië zonder steun van de VN Irak binnen omdat dat land zou beschikken over massavernietigingswapens. Die zijn in een van de grootste zandbakken ter wereld nooit gevonden. Misschien hebben ze niet diep genoeg gegraven, hoewel door deskundigen als Hans Blix vanaf het begin hierover is getwijfeld. Nederland steunde de inval aanvankelijk niet militair maar wel politiek. Na een voorspoedig begin claimde Bush al snel de overwinning. Daarna ging alles fout. De band met Al Qaida is nooit aangetoond; het slachtofferaantal nadert de 1 miljoen.

En onze George had het allemaal kunnen weten als hij wat beter thuis was geweest in de geschiedenis. Daar zijn wijze lessen uit te trekken.

Zijn grote historische voorganger was Alexander de Grote die uit Macedonië kwam en heel het Oosten tot aan India veroverde. Dit gebeurde ongeveer 330 voor Christus. Een vergelijking te maken tussen Alexander en George gaat te ver omdat de eerste Alexander de Grote wordt genoemd en George meestal met een aap wordt vergeleken. George zal nooit de geschiedenis ingaan als “de Grote�. In feite overwon Alexander de Grote Irak in één dag. Aan Macedonische zijde waren 500 doden te betreuren. Darius werd verslagen, maar niet gepakt. Hij vluchtte naar Iran en later nog verder oostwaarts met het doel een nieuw leger op te bouwen. Alexander liet hem gaan. Alexander trok naar het zuiden, naar Babylon, het grote Babylon aan de Eufraat, dat Nebukadnessar gebouwd had. Drie weken na zijn overwinning trok hij de stad binnen. En hij nam zijn intrek in het paleis van Nebukadnessar. Hij gedroeg zich min of meer als een Babylonische koning, hij offerde in hun tempel, hij beloofde die te herstellen; de stad werd niet geplunderd. En de soldaten vierden feest. De gouverneur van het gebied bleef in functie. Alexander maakte Babylon tot hoofdstad van zijn nieuwe rijk.

Wat had nu onze George die ruim 2300 jaar later Irak aanviel hiervan kunnen leren?
George de Aap had zelf aan het hoofd van zijn troepen moeten staan, hij had in hun tenten moeten slapen. Hij had in eigen persoon in zijn golfkarretje Bagdad moeten binnenrijden, waarbij hij vooraf geschenken had moeten geven aan de grote moskee van deze stad. Op de nummerplaten van het golfkarretje zou met gouden letters moeten geschreven staan: “Allah is groot, Allah is groot�. Hij had eer moeten bewijzen aan Allah en een tijd moeten gaan wonen in het paleis van Saddam Hoessein. Hij had als gouverneur niet Paul Bremer moeten aanstellen, maar de bekende voorlichter van Saddam. En zijn naam zou tot in de eeuwen der eeuwen onvergetelijk zijn gebleven als hij Bagdad had omgedoopt in Georgepolis of Bushtown.

Maar zoals u weet zo is het niet gegaan. Het ging allemaal fout, toch?

O ja er was nog één succes. In december 2003 werd de arme Saddam uitgegraven, ze trokken zijn mond open en lieten met een zaklantaarn licht schijnen op zijn weerloze tanden. Daarna werd hij opgesloten en na een dubieus proces opgehangen.

Pas echt verkeerd ging het toen in 2004 beelden van de Abu Grayb gevangenis over heel de wereld gingen. Irakezen vernederd tot honden, aan de leiband van Amerikaanse ondervragers. Ze pasten er de ondervragingmethoden van Guantano Bay toe die inmiddels bekend staan als mensonwaardig. Bush kwam snel naar het altijd klaar staande katheder in zijn tuin gerend om de wereld duidelijk te maken dat de ondervragers van de CIA “alternatieve methoden� mogen gebruiken. “Wat zijn die methoden dan,� was de vraag. “Kan ik niet zeggen,� zei Bush, anders zullen terroristen leren hoe ze zich ertegen kunnen verzetten. Als schoolvoorbeeld voor de effectiviteit van de alternatieve methode noemde hij Abu Zubaydah. Die werd, zo zei Bush ‘legaal, veilig en effectief verhoord’. Dat zijn drie leugens in een zin van vijf woorden. Want het was niet legaal, niet veilig en niet effectief!!!

Intussen had de VN, het speeltje van de Amerikanen, het heft in Irak in handen genomen. Eén van de poedels van Bush, met de liefkozende naam Jan Peter, of die bak Ellende zoals wij hem ook wel eens noemen, besloot het Nederlandse leger in te zetten. Het leger kreeg gelukkig een provincie toegemeten die alleen uit zand bestond. Onze jongens hebben zich daar in dat hete zand kranig verweerd. Waarschijnlijk hebben ze alleen een paar weerloze Irakezen doodgeschoten, op zich een heldendaad, lijkt mij.

Inmiddels is Irak een zandbak vol bloed. Dagelijks druppelen de berichten door over verscheurde lijken. Soennieten vermoorden Sjiieten en Sjiieten Soennieten. Plotseling zijn de Irakezen bijna allemaal terroristen. De doden zijn ontelbaar en zijn marginaal nieuws met kleine letters op de laatste pagina’s van de krant en alleen dan als het er minstens meer dan honderd op een dag zijn. De Amerikanen verliezen er veel minder maar zitten tamelijk veilig in hun gepantserde voertuigen waar ze niet uit durven te komen. Uit de Tigris worden dagelijks lijken zonder hoofd opgevist en op internet sneuvelen velen door een nekschot. Voor Bush is het binnenkort afgelopen. Hij wordt uit zijn lijden verlost als een nieuwe president in Amerika wordt gekozen. Sinds zijn herverkiezing wordt Amerika geregeerd door een stumper. Het land dat na de val van de muur algemeen werd erkend als enige super power ter wereld, is gedegradeerd tot een machteloze staat met een blaffende hond die door zijn tandeloze bek niet meer kan bijten. De troepen zijn zonder moraal en willen terug naar huis. Met de terroristen vijand hebben ze nooit willen spreken. De oorlog is niet gewonnen. In Washington zal nooit een triomfboog worden gebouwd. Bush met het intellect van een doorsnee VMBO leerling druipt uiteindelijk met de staart tussen zijn poten af. Irakezen en Amerikanen zullen beiden als verliezers de overwinning claimen

En wij? Door Balkenende naar Irak gebracht, een oorlog in geloodst. Wij zitten met vragen waarop we geen antwoord krijgen omdat onze schoothond dat niet wil. Deze week was de engelse kunstenaar Mark McGowan in het nieuws. Hij at samen met Yoko Ono bewust een corgi, omdat deze hond het favoriete schoothondje is van koningin Elizabeth. De hond, die een natuurlijke dood was gestorven, was gebakken en klaargemaakt met zout en peper, appel en ui. Vorig jaar kroop McGowan drie dagen als hond door de straten van New York, met op zijn kop het masker van Bush. Op zijn kont hing een bordje met daarop “kick my ass�.McGowan gaf hiermee ontevreden burgers de kans om hun frustraties over Bush te uiten. Het was als een soort therapie bedoeld. .

Kan de SP McGowan niet eens vragen of hij als Balkenende drie dagen door de staten van Den Haag wil kruipen? Met op zijn kont: “Sinds Irak stinkt het hier� Ik dank voor uw aandacht.