Gemeenteraad bij bestemmingsplanwijzigingen steeds vaker buiten spel

nijmegen.sp.nl

Zoeken in Nijmegen

Gemeenteraad bij bestemmingsplanwijzigingen steeds vaker buiten spel

07-09-2007 • Met de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO) in de hand heeft het College van Burgemeester en Wethouders de mogelijkheid om in bepaalde omstandigheden sneller te handelen door gebruik te maken van de zogenaamde artikel 19 Lid 2 procedure. Om onnodig lange procedures over bestemmingsplanwijziging te vermijden kan een indiener van een bouwproject vragen om “vrijstelling” van het bestemmingsplan. De manier waarop de gemeente het verzoek behandelt en welke procedures daarvoor gelden, is afhankelijk van de omvang van het bouwproject waarvoor vrijstelling wordt gevraagd. De laatste tijd kiest het College vaak, ook bij grotere projecten (onder andere: nieuwbouw ROC en Studentenhuisvesting bij station Heyendaal, woonvorm Archimedesstraat/ Edisonstraat en woningbouwproject Broekstraat Lindenholt) voor de korte procedure zonder goedkeuring van de gemeenteraad. Naar mijn mening zou de gemeenteraad het besluit moeten nemen om al dan niet vrijstelling te verlenen bij grotere projecten en niet het college. Omdat de raadsleden op deze vrijstellingen geen invloed hebben en er wel op worden aangesproken. De belanghebbenden richten zich vaak terecht tot "hun" gekozen vertegenwoordigers (raadsleden) om hun bedenkingen/ zienswijzen kenbaar te maken in de hoop dat zij met voorstellen het bouwplan kunnen bijstellen.

Bij de korte procedure is de rol van de gemeenteraad echter zeer beperkt. De inspraakmogelijkheden zijn minder uitgebreid en kan het college alleen achteraf ter verantwoording worden geroepen door de raad bij de behandeling van de afgesloten exploitatieovereenkomst. Bij de korte procedure van artikel 19 lid 2 beslist het College van B&W binnen 8 weken na ontvangst van de aanvraag om vrijstelling of de aanvraag wordt afgewezen of dat de artikel 19 procedure wordt gestart. In het laatste geval wordt de aanvraag ter inzage gelegd. Vervolgens kunnen belanghebbenden schriftelijke zienswijzen indienen binnen 4 weken en neemt het College binnen 4 weken een besluit over de aanvraag om vrijstelling. Belanghebbenden kunnen na het besluit bezwaar maken binnen 6 weken en een verzoek om een voorlopige voorziening bij de President van de Rechtbank indienen. Als hun bezwaar door het college ongegrond wordt verklaard kan bij de Rechtbank binnen 6 weken beroep worden ingesteld. Als ook de Rechtbank het beroep ongegrond verklaard kan men hoger beroep instellen bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Bij deze korte procedure heeft het hoogste orgaan van de gemeente de gemeenteraad geen mogelijkheid om een afweging te maken in het algemeen belang.

Natuurlijk spelen bij elk project belangen een rol: het oplossen van de woningnood, de leefbare woonomgeving en het woongenot van de omwonenden, het risico van planschadeclaims en het met voldoende rendement ontwikkelen van bouwprojecten. De bouwers hebben natuurlijk haast en uitstel kost geld. Bij de korte procedure maakt het College van B&W de afweging en bij de lange procedure ook de gemeenteraad. De gemeenteraad dient naar mijn mening een zorgvuldige afweging te maken in het belang van de stad. En een goede ruimtelijke ordening te bewaken. Ruimte moet zodanig worden ingericht dat burgers prettig en ongestoord kunnen wonen, werken en ontspannen. Daar verlangt iedereen naar. Maar de grond is schaars en iedereen wil daar een stukje van hebben. Als burgers het niet eens zijn met voornemens of beslissingen van de gemeente moeten ze zich kunnen richten tot democratisch gekozen vertegenwoordigers, in dit geval de gemeenteraad. Bijvoorbeeld bij vestiging van industrie dichtbij een woonwijk. Of woningbouw in het groen. Of de bouw van een parkeergarage bij u om de hoek. Voorheen was het altijd gebruikelijk dat bij bestemmingsplanwijzingen de gemeenteraad de zienswijzen en bedenkingen van de belanghebbenden, vaak na een mondelinge toelichting, beoordeelden en hun fiat gaven aan de wijziging al dan niet aangepast. Nu mag de raad vaak alleen nog maar globale kaders aangeven. Bij kleine uitbreidingen of bouwwerken mag het college wat mij betreft vrijstelling middels deze korte procedure verlenen maar bij de grotere projecten zou gekozen moeten worden voor de lange procedure.

Bij de lange procedure artikel 19 Lid 1 peilt de gemeente bij de voorbereiding van een vrijstelling de mening van de bevolking en andere belanghebbenden. Na de inspraak beslist de gemeenteraad binnen 8 weken na ontvangst van de aanvraag of de aanvraag wordt afgewezen of dat de artikel 19-procedure wordt gestart. In het laatste geval wordt de aanvraag ter inzage gelegd. Binnen 4 weken kunnen schriftelijk zienswijzen worden ingediend en binnen 8 weken beslist de gemeenteraad tot het aanvragen van een “verklaring geen bezwaar” bij Gedeputeerde Staten(GS) van de Provincie Gelderland. GS nemen binnen 8 weken een beslissing over de aanvraag. De gemeenteraad neemt vervolgens binnen 2 weken een besluit over het verlenen van de vrijstelling. Vervolgens kunnen belanghebbenden net als bij de korte procedure een voorlopige voorziening of beroep instellen bij de Rechtbank en bij ongegrond verklaring in hoger beroep gaan bij de Raad van State.

Het nadeel van de lange procedure is dat de doorlooptijd enkele maanden langer is, maar het grote voordeel is dat de gekozen volksvertegenwoordigers aanspreekbaar zijn voor de burgers en de beslissende afweging zorgvuldig maken bij de wijzing van bestemming van de beschikbare ruimte. En dat op deze manier het college en raad elkaar de ruimte gunnen.

Jos van Rens, raadslid SP Nijmegen

terug naar de opiniepagina