SP Nijmegen :: Opinie :: D'66 onderschat nadelige gevolgen huurbeleid en PvdA huilt krokodillentranen.

nijmegen.sp.nl

Zoeken in Nijmegen

D'66 onderschat nadelige gevolgen huurbeleid en PvdA huilt krokodillentranen.

Door Jos van Rens, gemeenteraadslid voor de SP in Nijmegen

Door bij een deel van de woningen de huren vrij te laten (liberalisatie) zullen huurders een steeds groter deel van hun inkomen aan wonen kwijt raken. D'66 steunt blind dit asociale beleid van dit Kabinet. De PvdA heeft naar mijn mening boter op haar hoofd. Bij een deel van de huurwoningen is deze liberalisatie reeds onder het paarse Kabinet ingezet en nu deze wordt nu verder uitgebreid schreeuwt deze partij moord en brand.

Het is natuurlijk goed dat de PvdA politici landelijk, Tweede-Kamerlid Staf Depla en plaatselijk, Wethouder Paul Depla, wakker worden en inzien dat een verdere liberalisering niet tot oplossing van de wachtlijsten leidt. Beter ten goede gekeerd dan ten halve gedwaald zou ik willen zeggen! Maar dat D'66 het college in Nijmegen verwijt dat ze overdrijft met de huurstijgingen is naar mijn mening onterecht.

Minister Remkes (Minister van VROM in het paarse Kabinet voor de VVD) drong voortdurend aan op de bouw van meer koopwoningen vooral in het duurdere segment ten koste van betaalbare woningen; natuurlijk dat ligt ook in de lijn van zijn VVD: meer markt en minder regulering; meer duurdere woningen leveren ongetwijfeld meer winst op voor de projectontwikkelaars.

Door de huidige Minister van VROM mevrouw Dekker zullen, met steun van D'66, naar schatting 25 % van de huurwoningen aan de vrije markt worden overgelaten. De mensen die het hardst getroffen worden zijn de mensen die net teveel verdienen om huursubsidie te mogen ontvangen. De Minister durft het zelfs modernisering van het huurbeleid te noemen! In grote delen van Nijmegen zullen de huurwoningen, als het aan dit Kabinet ligt, niet meer beschermd zijn. Hoeveel de huren hierdoor van de aantrekkelijke woningen (9000 huurwoningen in Nijmegen met een waarde boven de €110.000) zullen stijgen hangt in belangrijke mate af van het beleid van de corporaties.

Om vervolgens te zeggen dat de corporaties deze mogelijkheid niet zullen aangrijpen, zoals de heer Bodewes van D'66 schrijft in de Gelderlander van 17 januari jl., is naëef. De beste manier om te voorkomen dat de huren sneller stijgen dan de inflatie is om dit landelijk te regelen en niet nog meer huurwoningen te liberaliseren. Wie goed om zich heen kijkt en met de huurders praat weet dat de huren van veel woningen in aantrekkelijke wijken van Nijmegen reeds fors zijn en worden verhoogd bij wisseling van huurder. Wanneer de huurders van betaalbare woningen in bijvoorbeeld de Benedenstad, Brakkenstein en Nijmegen–Oost verhuizen, worden de nieuwe huurders vaak nu al geconfronteerd met forse huurverhogingen. Hoe de huidige huurders naast de reguliere nog een extra verhoging moeten opbrengen blijkt niet uit het verhaal van de heer Bodewes? Naast de verhoging van de huur worden burgers al geconfronteerd met andere lasten verzwaringen zoals ziektekosten en kosten voor studerende kinderen. En waar deze huurders die de verhoogde huur niet kunnen betalen naar toe moeten verhuizen wordt al evenmin uitgelegd?

Als SP pleiten we in de raad al jaren voor betere en eerlijkere woningtoewijzingcriteria; volgens de huidige regels kunnen ook mensen met een een hoog inkomen reageren op goedkope woningen en alleenstaanden op een gezinswoning. Naar de mening van de SP dienen huurwoningen te worden toegewezen aan mensen die wat betreft inkomen en huishoudgrootte het beste passen bij de vrijkomende woning. De huidige regels leiden ertoe dat woningzoekenden met een hoog inkomen meer kansen hebben op de huurmarkt dan degenen met een laag inkomen omdat de mensen met een hoog inkomen zowel op de goedkope als de duurdere huurwoningen kunnen reageren. Het loslaten van de inkomenstoets had indertijd de steun van de heer P. Depla.

Dit beleid leidt ertoe dat in Nijmegen een kwart van de vrijkomende woningen niet wordt toegewezen aan de doelgroep (lagere inkomensgroepen). Voorstellen van de SP om hier verandering in te brengen konden tot nu toe niet rekenen op steun van de meerderheid van de raad inclusief D'66.

De huurder/woningzoekende moest, volgens D'66, immers zelf kunnen kiezen. Het verbaast me daarom dat D'66 zich nu zo’n zorgen maakt over de goedkope scheefgroei. Wat is er mis met mensen waarvan het inkomen is gegroeid en toch in hun eigen wijk willen blijven wonen? Ze zorgen immers voor een aantrekkelijke gemengde wijk: jong en oud; arm en rijk; alleen en met meerdere wonen in èèn wijk.

40 % van de huurders zou volgens de heer Bodewes momenteel een korting krijgen! Onzin! Met een hogere huur zal de financiële nood alleen maar groter worden, want degene die net boven het minimum zitten komen in de regel niet in aanmerking voor huursubsidie.

Deze huurders met een iets hoger inkomen die niet graag verhuizen uit hun buurt zullen moeten bezuinigen op andere uitgaven want de euro kan maar èèl;n keer worden uitgegeven.

Extraatjes voor de kinderen, gezinshulp, een vakantie bijvoorbeeld zullen financieel onder druk komen te staan door de extra huurverhogingen. Bovendien hebben veel huurders geen alternatief. De wachtlijsten voor huurwoningen zijn lang en veel huurders kunnen een koopwoning eenvoudig niet financieren of willen niet uit hun geliefde buurt verhuizen.

Ik vind dat de huurprijs gebaseerd dient te zijn op de gemaakte kosten (stichtingskosten, rente, afschrijving en onderhoud) en niet op wat de woningzoekende in tijden van woningnood bereid is te betalen!

De enige manier om mensen te stimuleren door te stromen is om meer (huur)woningen met name voor starters en senioren te bouwen met een goede prijskwaliteit verhouding. We zullen als gemeente de corporaties die een sociaal huurbeleid voeren dienen te belonen door ze aantrekkelijke bouwlocaties aan te bieden. Deze zogenaamde prestatie afspraken dienen te worden aangescherpt de komende tijd .

Ik reken erop dat corporaties hun financiële reserves aanwenden om voor een aanzienlijk deel betaalbaar te bouwen en tegelijkertijd zuinig met hun bestand om te gaan door goed en tijdig onderhoud te plegen.

Dit kabinetsbeleid is een ramp voor het merendeel van de burgers van ons land: wat betreft het tekort aan woningen zou een grote bijdrage om de onrendabele top van betaalbare nieuwe (huur)woningen te financieren wenselijk zijn voor woningzoekenden en tevens een impuls zijn voor de werkgelegenheid in de bouwsector.

Dit artikel verscheen op 24 januari in de Gelderlander